O_gkatsos_tragoydaei_gkatso.wmv

Ο Νίκος Γκάτσος απαγγέλει και τραγουδά 

"ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΕΛΛΑΣ"

Από Κ.Φέρρη...... thank's to .... Άγγ.Παπαγεωργίου 6/8ου/2013

ΔΡΟΠΟΛΗ σύντομη γραφή πατριδογνωσίας

                                   Η  ΔΡΟΠΟΛΗ

 

Σύντομη γραφή πατριδογνωσίας**

 

                                          Η  Δρόπολη από την Κοσσοβίτσα

1)ΕΙΣΑΓΩΓΗ

-- Το περίγραμμα της Δρόπολης το αγγαλιάζεις ολόκληρο με μιά ματιά.Ξεχωρίζει ξεκάθαρα , η Δρόπολη,από το περιβάλλον της καθώς ορίζεται από τα βουνά της.Από το κατέβασμα της Μουργκανας πρός το βουνό των Ζωναριών ,ως το στενό ανάμεσα από Αργυρόκαστρο και Αντιγόνεια,περίπου 45 χιλιόμετρα μήκος,ως τρία χιλιόμετρα πλάτος,το στενόμακρο λεκανοπέδιο κυκλώνεται από βουνά.

  Στα δυτικά ,από το Σοπότι του Αργυροκάστρου έως την Στουγάρα , είναι το Πλατοβούνι ,με ανώτερο ύψος 1200 μέτρα και την χωρίζει από τον νομό Δελβίνου. Ανατολικά απλώνετε το "μοναχικό" Μπουρέτο , που εκτείνεται σε Αλβανία και Ελλάδα και χωρίζει την Δρόπολη από το Ελληνικό και Αλβανικό Πωγώνι , ως το πέρασμα ανάμεσα από Ραντάτες και Αργυροχώρι.Από εκεί ,πάντα με ανατολικό προσανατολισμό,συνεχίζει στην Ελλάδα ο Μακρύκαμπος με τα χωριά της Δρόπολης που βρήσκονται στην ελληνική επικράτεια ως το πέρασμα της Κακαβιάς και αρχίζει εκεί το βουνό της Καστάνιανης ή Ζωναρίων για να σμίξει στα νότια με την Μουργκάνα (ύψος 1805μ.)και τις ψηλές κορφές της Στουγάρας(ύψος 2114μ.),σχηματίζοντας αμφιθεατρικά την ορεινή Δρόπολη προς την μεριά της Αλβανίας, ενώ στην ανατολική του πλευρά είναι κτισμένα στη σειρά τα πανωδροπολίτικα χωριά της Ελλάδας γνωστά σαν επαρχία Πωγωνίου.

  Στη μέση του λεκανοπεδίου σχηματίζεται η κοιλάδα του Δρίνου , ο χιλιοτραγουδισμένος κάμπος της Δερόπολης.Στα πλάγια των βουνών της είναι κτισμένα το ένα δίπλα από το άλλο τα χωριά της.

2)ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΔΡΟΠΟΛΗΣ

-- Η Ρωμαϊκή και Βυζαντινή Δρυινούπολη ,περιλάμβανε τις περιοχές από τα στενά του Τεπελενίου μέχρι το Δελβινάκι ,με όλα τα χωριά του σημερινού ελληνικού και αλβανικού Πωγωνίου ,την Ζαγοριά και τα χωριά Δρόβιανη(πάνω και κάτω),Λεσινίτσα,Κρογγοί ,Πετσά και Μουζίνα.Με τα χρόνια ο όρος "Δρυινούπολη"περιορίστηκε μόνο στην εκκλησιαστική διοίκηση. 

   Η καθαυτού Δρόπολη ή Δερόπολη με κριτήρια εθνολογικά,θρησκευτικά,γλωσσολογικά και λαογραφικά ως το τέλος της τουρκοκρατίας(1913)και πρίν τον καθορισμό των συνόρων αποτελούνταν από 39 χωριά.Με την χάραξη των συνόρων 32 από αυτά τα χωριά βρέθηκαν στην Αλβανία και 7 στην Ελλάδα.Με τίς διοικητικές αλλαγές που έγιναν και στις δύο αυτές χώρες μετά τον β' παγκόσμιο πόλεμο άλαξε η αρίθμηση και σήμερα έχουμε 35 χωριά στην Δρόπολη της Αλβανίας και 9 χωριά στο ελληνικό Πωγώνι ,τα οποία δεν αναφέρονται ως περιοχή Δρόπολης ,αλλά Πωγωνίου μέ αποτέλεσμα να εχει ξεχαστεί και από τις δυό πλευρές η κοινή τους "καταγωγή".

  Για να γίνει κατανοητή αυτή η αρίθμηση ,με τα σημερινά δεδομένα,θα αριθμήσουμε και θα ονομάσουμε το κάθε χωριό σχολιάζοντας κάποιες διοικητικές ιδιαιτερότητες όπου υπάρχουν.

  Να διευκρινήσουμε ,ότι η διαίρεση σε Πάνω και Κάτω Δρόπολη είναι καθαρά γεωγραφική και αργότερα διοικητική και καμιά διαφορά δεν υπάρχει μεταξύ τους.

Στην Πάνω Δρόπολη ανήκουν τα εξής χωριά : 1. Κακαβιά- 2. Άγιος Νικόλαος (στα χρόνια της δικτατορίας είχε μετονομαστεί "Drita"πού θα πεί Φώς).Μετά τον Άγιο Νικόλαο είναι η Κατούνα (έρημη σήμερα),η οποία δεν λογαριάζετεαι σαν χωριό ,αλλά σαν περιοχή.-3. Κοσοβίτσα- 4. Σωτήρα -5. Λόγγος -6. Λοβίνα -7.Κακογορατζή - έχει μετονομασθεί Κρυονέρι-8.Γλυκομίλι ή Λυκομίλι,είναι νέο χωριό ,παλιά ήταν συνοικισμός της Κακογορατζής-9.Σελειό-10.Κλεισάρι-11.Πέπελη-12.Βρυσερά.Είναι νέο χωριό ,διοικητικό κέντρο της Πάνω Δρόπολης από τα χρόνια της Ιταλικής Κατοχής.Έχει συνοικιστεί από κατοίκους των χωριών της ορεινής Πάνω Δρόπολης.-13.Βοδίνο -14.Κρά ή Κουρά.Είναι το πιό ορεινό χωριό της Δρόπολης.-15.Βόδριστα-16.Βουλιαράτες.Είναι το μορφωτικό κέντρο της Πάνω Δρόπολης ,με σχολεία κατώτερης και μέσης εκπαίδευσης.-17.Ζερβάτες-18.Γεωργουτσάτες .Βρήσκεται το χωριό  στο κέντρο της Δρόπολης και είναι από παλιά στρατιωτικός ,συγκοινωνιακός και εμπορικός κόμβος.

  Αυτά είναι τα 18 χωριά της Πάνω Δρόπολης.

  Συνεχίζουμε με την Κάτω Δρόπολη : 19.Γράψη-20.Λιούγκαρη-21.Φραστανή.Τα τελευταία δύο  χωριά ,στα χρόνια της δικτατορίας ,είχαν αποκοπεί σκόπιμα από τον "μειονοτικό" χώρο.Το 1991 με απαίτηση των κατοίκων επανεντάχθηκαν στα "μειονοτικά"χωριά όπως ήταν πρό του 1944.-22.Γορίτσα-23.Τεριαχάτες-24.Σωφράτικα.Είναι το διοικητικό κέντρο της Κάτω Δρόπολης.-25.Δούβιανη-26.Χάσκοβο-27.Βάνιστα-28.Καλογορατζή ή Γορατζή-29.Δερβιτσάνη .Είναι το μεγαλύτερο χωριό της Δρόπολης με σχολεία κατώτερης και μέσης εκπαίδευσης και ποικίλες πολιτιστικές και εμπορικές δραστηριότητες.

Αυτά τα 29 χωριά της Πάνω και κάτω Δρόπολης,είναι κτισμένα αμφιθεατρικά και σε μικρή απόσταση το ένα από το άλλο στην ρίζα των βουνών Ζωνάρια,Μουργκάνα και Πλατοβούνι.

  Συνεχίζει η κάτω Δρόπολη σαν διοικητική περιφέρεια πρός το βουνό Μπουρέτο στην ανατολική πλευρά του κάμπου με τα χωριά της Ρίζας,που είναι : 30.Βραχογορατζή-31.Γλύνα-32.Κάτω Επισκοπή-33.Πάνω Επισκοπή-34.Ραντάτες,λίγα μέτρα από τα Ελληνο-Αλβανικά σύνορα.

  Τα χωριά της Δροπολης ,που ανοίκουν στην Ελληνική επικράτεια  ,σήμερα Δήμος Πωγωνίου,είναι : 1.Αργυροχώρι-2.Χρυσόδουλη-3.Μαυρόπουλο-4.Ζάβροχο και τα τέσσερα συνέχεια της Ρίζας.Συνέχεια της ορεινής Πάνω Δρόπολης ,στην ανατολική πλευρά του βουνού Ζωναρίων ή Καστάνιανης,είναι τα χωριά : -5.Νεοχώρι κοντά στο συνοριακό φυλάκιο της Κακαβιάς  και είναι παλιός συνοικισμός (μαχαλάς)του χωριού Κατούνα ,που βρήσκεται στην Αλβανική πλευρά.Από το Νεοχώρι της Κατούνας και ως το ελληνικό φυλάκιο της Κακαβιάς η περιοχή ανήκει στην κοινότητα Κακαβιάς και τα προπολεμικά χρόνια (πρό του1944)υπήρχε ειδικό καθεστώς με άδεια διέλευσης (Passe)για να καλιεργούν οι κακαβήτες τα χωράφια τους,που με τον χωρισμό των συνόρων βρέθηκαν στην Ελλάδα.-6.Κτίσματα (Αρίνιστα)-7.Χαραυγή(Βάλτιστα)-8Καστανή(Καστάνιανη)-9.Αγία Μαρίνα,παλιός συνοικισμός της Κοσσοβίτσας ,όπου υπάγεται και το φημισμένο Δροπολίτικο Μοναστήρι του Μακραλέξη.
Αυτή είναι η  ε ν ι α ί α   Δρόπολη .Σύνολο 43 χωριά.Άν το σύνορο χώρισε αυθαίρετα τόπους και ανθρώπους η ιστορική μνήμη τους ενώνει και η συγγένεια αίματος μιλάει από μόνη της.Πρίν μερικά χρόνια συναντούσες "νυφάδες"στις δύο πλευρές των συνόρων ,που η καταγωγή τους ήταν "απέδω"και "απέκει",όπως λέμε στα χωριά μας .Συμπεθεριές και συναλλαγές ήταν συνηθισμένες μέχρι το 1944.Στα χρόνια του αποκλεισμού(1944-1991)τα δροπολίτικα χωριά της ελληνικής πλευράς ήταν αυτά,που χωρίς να το γνωρίζουν,λόγω κοινής καταγωγής,αντιπροσώπευσαν το Δροπολίτικο πολυφωνικό τραγούδι,την Δροπολίτικη στολή και τα έθιμα στον ελλαδικό χώρο και πιό πέρα (το πολυφωνικό συγκρότημα των Κτισμάτων ακούστηκε στα πέρατα μετά την ηχογράφησή του από την Γαλική Ραδιοφωνία).Οι "φυγάδες των χρόνων αυτών ,σε αυτά τα χωριά δέχτηκαν το πρώτο καλωσόρισμα και ήπιαν ένα ποτήρι νερό.....

**(θα ακολουθήσουν και άλλα κείμενα του κύκλου "ΔΡΟΠΟΛΗ-Σύντομη γραφή πατριδογνωσίας")
  

 

                                             "Στης Δερόπολης τον κάμπο" πολυφωνικό τραγούδι
                                             --------------------------------------    της Δρόπολης.

                                           "Η ΔΕΡΟΠΟΛΗ από την Χρυσόδουλη"--1968
                                            ==================================

" Ήθελα να σε ρωτήσω τριαντάφυλλο "

-- Πολύ ωραίο πολυφωνικό τραγούδι της Βορείου Ηπείρου  σε μία από τις καλύτερες εκτελέσεις που κυκλοφορούν στο διαδύκτιο.

                                                             ===================
                                                             ===================

Μάνος Χατζιδάκις - σχετικά άρθρα - Το Βήμα Online

Μάνος Χατζιδάκις - σχετικά άρθρα - Το Βήμα Online

Patridha ja sena ======== Πατρίδα γιά σένα

Patridha ja sena                                                                                        Πατρίδα γιά σένα
=============                                                                                      ==============
                                                                                     
                                                                                                                

-- Ιωάννινα 22/Ιουλίου/2013

-- Χαμένος στο διαδύκτιο πρωϊνό δευτέρας ... "άϊντε να δούμε τι ανέβασαν κι εδώ...".Στην σελίδα του παλιού Ηπειρώτικου συλλόγου της Νέας Υόρκης  "Ο ΠΥΡΡΟΣ" (Pyrrhus Benevolent Society,Inc.) , πέφτω σε μιά παράξενη γραφή. Παράξενη γιατί μέσα από το λατινικό αλφάβητο διαβάζω λέξεις ελληνικές....μικρές προτάσεις , μεμονωμένες λέξεις ,στιχάκια....καϋμούς της ξενητειάς.  Δέν μου θυμίζουν Στέλιο του '60 , με πάει ο ρυθμός τους πιό πίσω στο "πουλάκι ξένο" του δικού μας Βηλαρά . Δέν γνωρίζω την στιχουργό ... τό όνομά της "Eli Rizou" κάτι μου λέει από τραγούδια του τόπου μου. "Λές να είναι η Έλλη Ρίζου (συλλογιέμε) , που τόσες φορές μας διασκέδασε με την ωραία της φωνή;;;". Ακόμη και τώρα , που μεταφέρω (άγνωστο για ποιόν λόγο) τούτες τις σκέψεις μου με τα ηλεκτρονικά γράμματα στην γυάλινη οθόνη,δεν έχω καταφέρει να μάθω κάτι για την στιχουργό κι ας μου έστειλε αίτημα φιλίας και το αποδέχτηκα... 

                                                    **********************

 --Πάντα με συγκινούσαν οι καϋμοί της ξενητειάς ...

...Απ' όταν κατάλαβα τον κόσμο ,εφόσον όλοι ΟΛΟΙ οι συγγενείς μου ήταν ή στην μακρινή Αμερική ή στην "πιό μακρινή" τότε Αλβανία....

 ...Απ' τον καιρό που άδειαζε η γειτονιά απ'τους πονεμένους συμπατριώτες μου ,που για δεύτερη φορά μέσα σε λίγα χρόνια έπαιρναν τον δρόμο της φυγής  στο "άγνωστο" ...κι εκεί που χωριζόμαστε με τους παιδικούς φίλους και δεν προλαβαίναμε να γνωριστούμε με καινούριους , έφευγαν κι αυτοί για την πρωτεύουσα,την Γερμανία ,την Αυστραλία...

... Απ' τον καιρό που λαβαίναμε τα δακρύβρεχτα γράμματα,τα "πάκα" (δέματα)...τις πρώτες τηλεφωνικές συνδιαλέξεις με ... π ρ ό σ κ λ η σ η (!!!) 
----- (Η Πάτρα από την Δερβιτσάνη πρωτογνώρισε το τηλέφωνο στίς αρχές του '70 ,όταν  την προσκάλεσε στον σταθμό του Ο.Τ.Ε.η  κόρη της  η Μένη που ήταν στο Πίποντη Μασσατσουσσετ. Από τότε ,παρ'όλη την φτώχια της όταν εξοικονομούσε το χιλιάρικο έστελνε πρόσκληση να ακούσει την φωνή της...τώρα τι άκουγε ένας Θεός ξέρει γιατί από την ώρα που έμπαινε στον θάλαμο και πρίν σηκώσει  το ακουστικό κουβέντα δεν έλεγε παρά έκλαιγε και τα τρία λεπτά περνούσαν γρήγορα και το κλάμα συνεχίζονταν για δυό -τρείς ημέρες και μονολογούσε για το ακατάληπτο "θαύμα" της  τηλεφωνίας και εύχονταν αυτόν που είχε βρεί το κουτί-εννοούσε όλον τον τηλεφωνικό θάλαμο!!!- Κι αν φαίνεται αστείο ,σας λέω πως δεν ήταν ,γιατί ενώ όλοι γελούσαν στο τέλος όλους τους συγκινούσε η "αθώα" διήγησή της).

... Μου έτυχε κι εμένα να γνωρίσω την Αμερική και τα "καμώματά" της για ένα αρκετά μεγάλο διάστημα .... Ήταν η δεύτερη ή η τρίτη πατρίδα μου (πάντα μπερδεύομε σε αυτό). Βρήκα φίλους παλιούς και συγγενείς , έκανα καινούριες γνωριμίες....Πέρασαν χρόνια κι ακόμη τους θυμάμαι ,θέλω να μαθαίνω νέα τους,με άλλους που γύρισαν κι αυτοί μόνο για την Αμερική συζητάμε τα όνειρα τα τότε...την σημερινή  πραγματικότητα της ηλικίας και των περιστάσεών...

                                                     *****************************
... Με αυτές τις προϋποθέσεις έπιασα τα νοήματα των στίχων της Elis "Στά όνειρά μου βλέπω εμένα"....."Γιατί σε άφησα! -- "Αμάρτησα"...."Είμαι κι εγώ παιδί σου, - Το αίμα σου"....

... Κάθησα , λοιπόν, και το αντέγραψα (βεβήλωση;;)με το ελληνικό αλφάβητο και το έστειλα σε κάποιους διαδυκτιακούς και όχι μόνο φίλους για διαφορετικούς λόγους ... Άλλοι γιατί ζούν στην ξενητειά, μιά διαφορετική ξενητειά μιάς και οι περισσότεροι πρίν 23 χρόνια βρήκαν την "πόρτα της Ευρώπης" στην πόρτα της Κακαβιάς και μάλιστα Ευρώπη που μιλούσε την γλώσσα τους...Άλλοι φίλοι πάλι (παιδικοί ή όχι) , που επιμένουν να ρωτούν (με αφέλεια;;) αν μιλούν Ελληνικά τα χωριά μας κι αυτή η γραφή της Elis δίνει ,νομίζω , μια καλή απάντηση σε αυτούς και ... γ ρ ά φ ε ι  τις περιπέτειες  του πολύπαθου αρμονικού γλωσικού ιδιώματος του τόπου μου...

                                              **************************************

-- Χαμένος στο διαδύκτιο απόγευμα δευτέρας.... Μαθαίνω τον χαμό ενός φίλου της Αμερικής του Γιώργου... του Γιώργου της Astoria , του Γιώργου του Manhatan... με τα ορθάνοιχτα πλάνα-λάγνα-γαλανά μάτια... μάτια γεμάτα με τον ουρανό που αγάπησε... με τον ουρανό που διέσχιζε ... με το αιώνιο πλέον ουρανό...Γιώργο καλό ταξείδι..."καλή πτήση".....

.... και να σκέφτομαι ,ότι 2 μέρες πρίν (τουΑϊΛιά-του επουράνιου ανθρώπου) , μετά από το ημερήσιο πανηγύρι στο παλιό Μοναστήρι του χωριού μου ,περάσαμε οι φίλοι  το απόγευμα γιά 2-3 ώρες στο ελληνικό στο απέναντι πάντερπνο Τεριάχι ,όπου πανηγύριζε σαν μιά οικογένεια όλο το χωριό .... το χωριό του Γιώργου ....

                                               ***************************************

                                        

                                            ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ .........

                                           ==============================

Eli Rizo

Patridha ja sena                                             Πατρίδα για σένα

=============                                         ==============

...Pos hano hrono?                                   ... Πώς χάνω χρόνο;

Pernai i zoi                                                   Περνάει η ζωή

Petai                                                              Πετάει

Ponao,                                                           Πονάω,

Liono,idhrono,                                             Λιώνω,ιδρώνω

Sinehia metaniono...!                                   Συνέχεια μετανιώνω....!

Sta onira mou                                               Στα όνειρά μου

Vlepo emena                                                 Βλέπω εμένα

Na pinao                                                        Να πεινάω

Sta xena                                                         Στα ξένα

Patridha,                                                       Πατρίδα,

ja sena!                                                          Για σένα!

Then eho hrono                                             Δεν έχω χρόνο

Ki esi m'apomakrenis                                   Κι εσύ μ'απομακρένεις

Jati s' afisa!                                                    Γιατί σε άφησα!

"Amartisa"!                                                   "Αμάρτησα" !

Me tiranas...!                                                  Με τυρανάς... !

Mi kimithis noris                                            Μη κοιμηθείς νωρίς

Kratisou oso boris,                                         Κρατήσου όσο μπορείς

Ke mi xehasis                                                  Και μη ξεχασεις

Ime ke ejo pedhi sou,                                     Είμαι και εγώ παιδί σου,

To ema sou,                                                     Το αίμα σου,

Ta kopia tis psihis !                                        Τα κόπια της ψυχής

Pou hano hrono,                                              Που χάνω χρόνο,

Na pinao sta xena,                                           Να πεινάω στα ξένα,

Patrdha ja sena                                                Πατρίδα για σένα

Eli Rizou

Nea Yorki                                         14 Ιουλίου 2013 ώρα Αμερικής 11+54

                                                           από  :

                                                          "Pyrrhus Benevolent Society,Inc."

                                                            Γιά την αντιγραφή :
                                                             φ.γ.    - "λάχανα μαζέματα"- "λ.μ."    
                                                                   Ιωάννινα 

                                                                   22/7ου/2013.

                                        =====================================

                                                   Eli Rizo

                                           ==================================

                                           ==================================

    

                                                                                        

 Έλλη Ρίζου : "Που πάς λεβέντη μου"
Στίχοι:Νίκος Κατσαλίδας
Σύνθεση - Τραγούδι:Έλλη Ρίζου

=============================================================

=============================================================

 

                                                                       

ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ (Απ.Παύλου : Πρός Κορινθίους α' επιστολή)

Στέλλα μωρ' Στέλλα

Στέλλα μωρ' Στέλλα

Παραδοσιακό ( Δολιανών Ηπείρου ; ή Πελοποννήσου ; - τραγουδιέτε και στις δύο περιοχές-)

Διασκευή του Βασ.Τσιτσάνη το 1947.

Τραγουδάει ο Φώτης Πολυμέρης.

 

........... και μιά ιστοριούλα οικογενειακή :

-- 1944 Φεύγουν από τους Γεωργουτσάτες της Δρόπολης (Βορ.Ηπείρου),η "μάλιο"*μου η Αθηνά  με τα δύο αδέλφια του πατέρα μου ,τον Βαγγέλη παντρεμένο και τον Κώστα και κατοικούν στο Δελβινάκι για ένα περίπου χρόνο . Ομορφόπαιδα  και τα δυό ,νέοι και γλεντζέδες.Κατά κοινή ομολογία των παλιών Δελβινακιωτών πέρασαν οι νεολαίοι του χωριού αξέχαστες μέρες μαζύ τους.Στο Δελβινάκι,λοιπόν,ερωτεύετε ο Κώστας με μια νεαρή όμορφη  από ευκατάστατη οικογένεια.

Οι δικοί της όμως δεν τον ήθελαν τον Κώστα και ... κλέφτηκαν ...  έκαναν "αντάρτικο" (πολιτικό του Ε.Α.Μ.)γάμο ,...  το "μισοκατάπιαν" οι συγγενείς της κοπέλας  ,πήραν  τα "νιόπαντρα" στο σπίτι και περνούσαν καλά.... 

Τότε τραγουδιόταν πολύ (ήταν της μόδας)  το τραγούδι "Στέλλα μωρ' Στέλλα" ,το οποίο οι παρέες των νεονύμφων το συνδίασαν με τον γάμο τους και την καλοπέρασή τους (μεγάλο γεγονός για την ζωή της μικρής κωμόπολης).Άλαξαν ,λοιπόν,τους στίχους κι εκεί που έλεγε "...παράτησες τον άντρα σου..." ή "...αγάπησες δασάρχη.." (κατά την Ηπειρώτικη παραλλαγή) τραγουδούσαν "... π'αγάπησες Γιωβάννη (κατ' άλλους τον Κώτσιογιωβάννη)μωρ' Στέλλα απ'την αρβανητιά.."...."...πάησαν οι πάπιες,πάησαν κι οι χήνες,πάησαν και οι κλωσαριές τίς έφαγε ο Γιωβάννης μωρ'Στέλλα απ' την αρβανητιά...".Μετά από λίγους μήνες ήρθε η "απελευθέρωση",επανήλθαν οι νόμοι του "κράτους"οι γονείς της "Στέλλας"ακύρωσαν το γάμο και χώρησαν το ζευγάρι ....

Ο Κώστας παρά τους 18 -  ναί δέκα και οκτώ -  ... γάμους και αραβώνες του,όταν μιλούσε για την "Στέλλα"έδειχνε πως ήταν ακόμη ερωτευμένος μαζύ της ... Τί απέγινε η "Στέλλα"; άγνωστο ; "απαγορευμένο"να αναφερθεί;... δεν γνωρίζω .... 

Το τραγούδι συνέχισε να τραγουδιέτε, τα μεταπολεμικά χρόνια ,στο Πωγώνι με τους παραλαγμένους στίχους του "προπαντώς" από το συγκρότημα του αξιόλογου κλαρινοπαίχτη  Μπέκαρη και στα γεωργουτατινά τα γλέντια το θυμιέτε κανένας "παλιός"ακόμη και σήμερα....

*Μάλιο = η γιαγιά στην Δρόπολη ,το Πωγώνι ,μπορεί κι αλλού... εκ του αρχαίου "μάλλα"=μεγάλο λένε οι επιστήμονες.

 Υ.Γ.Οι στάχτες του Κώστα γίναν ένα με τα νερά του Ατλαντικού μπορεί να έχουν φτάσει και στην Μεσόγειο... στο αγαπημένο του Αιγαίο....